Stokkøya 2012

I august tok Herøy Kajakklubb turen til Stokkøya nord i Sør-Trøndelag, noko som blei verkeleg artig! Her var vi på rulleakademiet med både Dubside og Anders Thygesen. Her foregjekk det også Norgesmeisterskap i rulling samt konkurranse i kajakkbygging med tynne trebjelkar, glad-pack og gaffateip som materiale.

 

Posta under Kajakk, Kurs, Overnattingsturar, Rull og tull, Samlingar, Turar | Kommenter innlegget

Grunnkurs hav 19. og 20. mai 2012

Posta under Kurs | Kommenter innlegget

Borgarøya

I går, laurdag, var eg, pappa, Andreas og Anne-Line på padletur. Målet for dagen var Borgarøya.

Klokka kvart på tre sette vi ut frå Osnessanden. Litt vind og «skvulpesjø» var det, men det var ikkje so mykje at det vart eit problem. Med bølgene og vinden mot oss, gjekk turen veldig greit. Etter ein knapp time var vi komne fram på Borgarøya, og fann ei lita strand der det gjekk veldig fint an å gå i land.

Vi rulla ut dei fôra fjelldukane til sitjeunderlag, so vi i alle fall kunne hande oss varme. Det var tenkt berre ta ei lita pause, men Anne-Line overraska med gode grillspyd, kakao og sjokolade, og pausa varte fort i ein-, nesten ein og ein halv time.

Det gjekk mot flo då vi la ut igjen. No hadde vi vinden i ryggen, og dønningane med oss. Litt testing av surf på veg til Osnessanden igjen, men blei litt vanskeleg då vi hadde straumen frå ei anna retning enn dønningane, og vinden begynte å blåse til ei anna retning igjen. Turen tilbake til Osneset gjekk nesten dobbelt so fort som turen ut mot Borgarøya.

«Skal dokke bade?» spurte Anne-Line. Ein kunne sjå at ho eigentleg hadde litt lyst uti. Vi hadde jo god tid, so kvifor ikkje? Ein velt her, og ein velt der, ei cowboy-redning her, og ei kameratredning der. Eg prøvde også denne gongen ut om eg kanskje nokon gong kunne få meg ei karriere som «stand up-padlar», noko som definitivt såg lysare ut enn sist eg prøvde. Dagens balanse-trening blei toppa med ein «kiss the bow», som gjekk kjempebra.

Ein super dag, spør du meg 🙂

Posta under Rull og tull, Turar | Kommenter innlegget

Fjørerull og fjøretull

I dag er det 1. mai, arbeidarane sin internasjonale kampdag. Dette er ein fridag for dei fleste, og vi nytta denne dagen til å ta oss ein tur på Osnessanden. Pappa hadde fått med seg eit par andre familier, og eg hadde fått med Cathrine på å bli med. Kajakkar, kano, tørrdrakter, ved, pølser og pølsebrød – alle desse er viktige faktorar på ein bra fjøretur.

Det var ikkje akkurat so veldig varmt i vêret då vi kom fram på stranda, so vi lot padlinga vente litt. Det var veldig lav sjø i dag, lavare enn vi har sett på lenge. På Osnessanden, i eine enden, den enden mot Ulstein Verft, ligg det eit gamalt skipsvrak. Det var eit skip som var bygt rundt 1850, men som reiv seg laus frå hamna under ei storm i 1890. Skipet stranda på Osnessanden, og er mest synleg når det er lav fjøre. Det var det absolutt i dag. Eg og Cathrine bestemte oss for å gå bort og sjå. Idèar som store sandslott som skulle likne store tempel og middelalderborger kom fram, og ikkje lenge etter var desse idèane i gong med å bli til.

Dei strandminna eg hugsar best i frå dei tidlegaste åra, handlar om å grave ned. Grave ned vener, og ikkje minst det å sjølv bli nedgreven. Ein halvferdig skulptur, og eit mindre halvferdig slott, stod på stranda med ein halvmeters mellomrom då denne idèen blei meir freistande enn å fortsette på sandslottet og skulpturen som vi eigentleg hadde innsett ikkje kom til å bli ferdig i løpet av dagen uansett. Det blei greve ei lita renne, og so var det berre å ta plass i den 20 centimeter djupe firkanten. Sand på sand på sand. Etter kvart kom nokre av smågutane som var med dei andre familiane og ville vere assistentar med nedgravinga. Til slutt var det ikkje råd å bevege på seg lenger. Eg fekk etter ei lita stund kome opp, og Cathrine ville gjerne prøve. Det same tok til, og sanden blei etter kvart tung å bere. Då vi fekk beskjed om at pappa hadde tent opp bål til grilling, var vi kjappe med oppgravinga so vi skulle kome bort før pølsene vart oppetne.

“Kan ikkje du, Olea, bli med oss i kano?” var det ei stemme som spurte. Det var ikkje lenger so kaldt i vêret etter at sola hadde fått varma opp litt. Eg sa sjølvsagt ja til å bli med, og ikkje lenge etter vi hadde ete, var eg på veg opp til bilen for å skifte. Tørrdrakt, neoprensko, spruttrekk, vest og slepeline. Eg tok kajakken min medan dei to brødrene sette seg i kanoen. Vind, straumar og bølgjer dreiv oss stadig inn mot land, men både eg og søskenduoen i kanoen klarte seg fint. Etter å ha padla frå eine enden av stranda til den andre, var den yngste sliten. “Kan ikkje du slepe oss bort til flåten, Olea?” spurte den yngste av dei to. Det var ingen problem. Vi ‘parkerte’ kanoen og kajakken ved flåten, og fekk oss ei lita pause der eg kunne ta inn slepelina, slik at dei to etterpå kunne padle inn mot land sjølve. To slitne karar padla saman inn mot land, og fekk nøgde grille det siste som var igjen av pølser og marsmallows.

Cathrine hadde fått på seg utstyret, og ville bli med ut og padle. Tørrdrakta mi har nyleg vore til reperasjon sidan ho tok inn vatn i sokkane og magepartiet. Sidan eg aldri nokon gong har hatt ei tørrdrakt som har «passa til namnet», gledde eg meg til å prøve drakta denne gongen. Det var ikkje akkurat so freistande å velte med ein gong, men ville prøve å stå i kajakken, for eg visste at eg ein eller annan gong i forsøket kom til å velte uansett. Eg klarte det for første gong på aktivitetsleiarkurs, og synes det var kjempegøy! Litt vind, straumar og bølgjer gjorde at suksessen min som “stand up-padlar” ikkje varte meir enn eit par sekund før eg havna i vatnet. Cowboy-redning var neste post, og ikkje lenge etter, var eg i båten igjen for å gjere fleire forsøk.
Cathrine kom seg i vatnet ikkje lenge etter. Etter ei stund i vatnet syntes ho det kjentes som at drakta tok inn vatn, og då tok vi ei kameratredning ganske raskt. Dette viste seg å stemme, so vi gjekk i land. Glidelåsen på drakta ho hadde lånt, var ikkje heilt lukka, og difor tok drakta inn vatn. Eg hadde tatt med meg eit ekstra sett med ull i tilfelle det skulle skje noko uventa. Dette kom i alle fall godt med.

Vi bar opp kajakkane og skifta kle før vi sette oss i bilen til ‘tining’. Alt i alt har dette vore ein kjekk dag med sand, pølser og kajakk. Ein bra måte å bruke ein fridag på om du spør meg 😉

Posta under Rull og tull | Kommenter innlegget

Grunnkurs HAV 19. og 20. mai 2012

Helga 19. og 20. mai held eg og Jan Ytrehorn grunnkurs hav. Grunnkurset vil halde til i Ulstein, nærare stad er enno ikkje fast bestemt. Kurset er på 16 klokketimar. Prisane for kurset er 1.500,- kr. for medlemmar i Herøy Kajakklubb, og 2.100,- kr. for ikkje-medlemmar. Lån av utstyr er med i prisen, altså treng ein ikkje å ha eige utstyr sjølve.

Grunnkurs er eit kurs for alle; enten du har padla i 15 år, eller aldri har sitte i ein kajakk før. Det er altså ingen krav til tidlegare deltaking innan padling for å gå grunnkurs hav. På kurset lærer ein å bruke kajakken og utstyret på ein effektiv og trygg måte. I tillegg blir ein kjend med verdien av å padle i ei gruppe, enkle sikkerheitsrutiner og øvingar, samt korleis ein effektivt kan manøvrere kajakken ved hjelp av teknikkar.

Meir konkret, er det dette som står i «læreplanen» for grunnkurs hav:

  • Løfte, bere, sjøsette og entre kajakken
  • Effektiv framoverpadling
  • Bakoverpadling og stopp
  • Sidevegs forflytning av kajakken
  • Lavt støttetak
  • Bakre styretak
  • Sving (sveipetak og styretak)
  • Ilandstigning
  • Sikring av kajakk etter ilandstigning
  • Redningsteknikkar
  • Skadeforebygging
  • Planleggjing av enkel tur som skal gjennomførast
  • Generell sikkerheit og grunnleggjande sjømannskap
  • Generelt om friluftsliv og Allemannsretten
  • Sporlaus ferdsel i naturen

For spørsmål og påmelding, ta kontakt på på e-post: olea96@live.no.

Posta under Kurs | Kommenter innlegget

Vintertur til Kjeldsund

Sidan samlinga på Rangøya i haust, har eg ikkje vore på sjøen med kajakk. Det hade vore ein del bassengtreningar, men eg må innrømme at eg begynner å bli lei av desse treningane, og lysta til å kome seg på havet igjen blir større og større etterkvart som tida går.

Denne veka har eg hatt vinterferie, og eg hadde planar om å vere på sjøen store delar av veka. Dette har vore litt vanskeleg, men i går, laurdag, fekk eg endeleg kjenne på sjølufta igjen. Merete, som er gift med syskenbarnet til morfaren min, bur på Svalbard, men er no på besøk her på Sunnmøre. Ho og Hege, som er dattera til Merete, meldte interesse om å få vere med på tur. Og sjølvsagt skulle vi få til det! So i går tok vi turen til Kjeldsund, eg, mamma, pappa, Trygve, Merete og Hege.

Borèal Design gjekk konkurs for ikkje so monge dagane sidan, og grunna det har det kome priskutt på varene frå Borèal Design. I det høvet har Herøy Kajakklubb kjøpt inn tre nye Borèal Design Baffin. Baffin er til klubben sitt bruk ein av dei beste kajakkane frå Borèal Design, og i går fekk to av dei sin første tur på sjøen då Merete og Hege skulle bli med.

Kjeldsund er ein flott plass å leggje ut om ein vil ha seg ein kosetur nær land. Merete har padla litt kajakk før, medan Hege har padla ein del kano, noko som ikkje akkurat er ein negativ ting når ein skal prøve kajakk. Ganske mange av teknikkane i kajakk kan òg brukast i kano, og det same omvendt.

Det gjekk veldig bra å leggje ut. Trygve fann seg ei and, og straks fann han ut at han ville fanga anda. Då fuglen tok nokre tak for å kome seg i litt lenger avstand frå kajakkane, fann Trygve noko som for han gjorde turen artig. Anda, som tilsynelatande prøvde å flyge vekk, fekk ikkje til å kome skikkelig opp i lufta, so ho sprang på vatnet med vingane som bein å gå på. Trygve fann dette vanvittig morosamt, og resten av turen for han skulle gå med på å padle etter ender.

Vi padla rundt om holmane på Kjeldsund. Nokre stadar såg vi store tre som hadde velta ut i sjøkanten etter orkanen Dagmar som låg over området natt til 2. juledag i fjor. Vi kunne padle over ein del av desse trea, og det var ganske kult sidan vatnet var so klart som det var i går.

Vêret var ganske bra då vi la ut i går ettermiddag. Det var litt overskya, men eg kan trygt seie at vet var det beste vêret vi hadde hatt dei siste vekene. Vi hadde vore på sjøen i meir eller mindre ein halv time før regnet kom til syne igjen etter nærmare ein og ein halv time med opphald. Men regnet takka for seg like fort som det kom, og himmelen såg ut til å bli blå.

Vi hadde padla i meir eller mindre ein og ein halv time før vi fann bålplassen på Bakarholmen. Her tok vi ei godt fortjent pause med kjeks og kakao, noko som sjølvsagt høyrer med på ein padletur. Vêret heldt seg bra, og regnet viste seg ikkje sjølv om nokre skyer sakte men sikkert tok over den blåe himmelen vi hadde hatt siste timen. Etter ein halv time med oppsamling av energi til neste del av turen, la vi utpå igjen.

Vi padla rundt neset på andre sida av sjøen til der det gamle røykeriet på Kjeldsund ligg. Her tok regnet til igjen. Det blei sopass surt og kaldt at vi sa oss fornøgde med dagens padletur etter å ha padla eit lite stykke. På vegen tilbakeigjen mot den smale stranda (kan knapt kallast ei strand, eigentleg), fekk vi store fnugg av snø som so vidt la seg på båtane før sola og den blå himmelen atter ein gong viste seg.

Det blei ein flott tur med alle årstider involverte. Det var veldig kjekt å ha med seg Merete og Hege, og dei er velkomne til å bli med på fleire turar før eller seinare. Det var ein tur som absolutt fekk opp padlelysta til 110 % igjen, og ein tur om ein kan positivt sjå tilbake på.

Posta under Turar | Kommenter innlegget

Rangøya 2011 – Aktivitetsleiarkurs

Helga 23. – 25. september arrangerte TKK padlesamling på Rangøya. Etter turen opp året før var vi fast bestemte på å reise i år også. På fredagen då vi reiste her i frå, visste vi at det kom til å bli ei topp helg. Eg skulle på aktivitetsleiarkurs, mamma på aktivitetsleiarsamling og pappa skulle bli med på turane. Eg gledde meg veldig.

Fredag kveld, klokka halv ni, vart bilen parkert på Rangøya. Inne på «låven» var det samling, og vi fekk med oss det meste av foredrag og informasjon. Det regna veldig, og det bles ein del, so mamma og pappa bestemte seg for å begynne litt tidleg å slå opp lavvoen, og eg skulle hugse det av informasjon som var viktig. Klokka halv elleve var lavvoen oppe, og det var tid for kvile for dagen etterpå der aktivitetsleiarkurset tok store delar av programmet.

Klokka var halv åtte, ein og ein halv time til kurset skulle begynne. Eg gledde meg, men visste eigentleg ikkje heilt kva dagen skulle by på. Klokka halv ni møttast vi i kjellaren på «låven» for å ha eit par timar med teori. Vi blei litt kjende med kvarandre og fortalde ein del om våre erfaringar før vi starta på HMS og kva vi skulle oppnå i løpet av aktivitetsleiarkurset. Navigasjon med kart og kompass jobba vi også litt med til vi skulle ut og leggje opp eiga rute der vi sjølve skulle leie turen. Det var veldig mykje lærerikt. Noko hadde eg lært på teknikkurs, medan anna var heilt nytt.

Klokka blei eitt før vi var på vatnet. Ein på gruppa melde seg til å ta hovudansvaret for kart og kompass. Sidan eg ikkje hadde 100% kontroll på det med navigasjon på sjøen, kunne eg følge med på kartet medan dei andre forklarte og viste kor vi skulle. Det var ei god moglegheit til å lære det skikkeleg.

Vi padla bort mot eit brott, der vi skulle trene på kameratredning i grov sjø. Vi skulle også fortelje gruppa (som om det var eit grunnkurs der ein sjølv skulle vere kurshaldar) kva dei skulle gjere. Etter kvart blei det min tur til å bade, og eg hoppa rett i det utan å nøle. Akkurat i det eg hadde velta, fekk eg krampe i eine foten. Det var ikkje planlagt. Eg fekk då hjelp med gruppa, fekk hjelp med å få vekk krampa, og vi fekk meg til slutt opp i kajakken igjen. Sidan sleping og slik er ein stor del av aktivitetsleiarkurset, spelte vi vidare på det. Eg blei slept inn til ein holme, der vi alle gjekk i land, og prata om kva vi kunne ha gjort annleis.

Etterpå padla vi til eit anna brott. Dei som ville, fekk prøve å padle igjennom brottet. Eg hadde veldig lyst til å prøve, men samtidig syntest eg det var litt skummelt med alle bølgjene, også at fjellet var litt kantete. På tidlegare padleturar, har eg angra på at eg ikkje prøvde brottpadling eller rockhopping når moglegheita var der. Eg visste at eg truleg kom til å angre om eg ikkje prøvde, so eg tok sjansen. Eg padla inn mot brottet, fekk surf på ei bølgje. Plutselig var det ein fjellvegg rett framfor meg, og det var ikkje meir enn circa eit par meter før baugen kom til å krasje rett i veggen. Bang, sa det. Bølgja tok meg litt tilbake, men ei ny bølgje kom, og velta meg rundt. Eg hadde akkurat kome meg ut av båten før ei bølgje kom og slo meg inn til land. Kajakken for vekk i frå brottet og mot dei andre på kurset, og dei sikra han. Eg valde å gå over berget i staden for å gå gjennom brottet. Etter den lille spaserturen over berget, fekk eg hengje meg på ein av dei andre sine kajakkar, og fekk kome vekk i frå brottet før vi utførte ei kameratredning. Det var lærerikt å prøve dette, og det var eigentleg veldig artig sjølv om det ikkje gjekk heilt etter planen.

Vi satte kursen tilbake mot bukta der vi satte ut. Det gjekk ikkje so veldig lang tid før vi var tilbake. Eg prøvde nokre ruller i slutten av padleøkta. Det gjekk ikkje heilt, og kom til at eg kanskje var sliten. Vi hjelpte kvarandre med å få kajakkane opp på graset. Eg merka at baugen på kajakken hadde blitt kvit og hakket flatare enn før, og det hadde kome eit par stjerner i glasfiberen elles. Eg fann mamma, og sa til ho; «Eg har knust kajakken min». Eg sa det berre på tull, eigentleg. Vi såg på skadane, og var samde om at dette kunne vi enkelt fikse sjølve.

Rangøysamlinga er «kjend» for den gode bacalaoen på laurdagskvelden. Vi i Herøy Kajakklubb satte oss ved eit bord nærmare ein halvtime før middagen. Det er ikkje enkelt å finne plass om ein ikkje er tidleg nok ute. Då alle var komne til «låven», blei dei forskjellige padlaklubbane presenterte. Det var padlarar i frå alle delar av landet. Det blei satt ein takk til dei som hadde stått for samlinga, og til dei som hadde stått for mat. Det var ein som spurde om det var noko som hadde skjedd i dag, knuste båtar, knekte båtar, knekte årer… Plutselig var det ein som sa; «Det blei knust ein kajakk på aktivitetsleiarkurs!». Jo – det var visst min kajakk. Godt eksempel på ei fjør til ti høns 🙂

Bacalaoen var minst like god som i fjor, og eg bestemte meg for å leggje meg tidleg sidan morgondagen kom til å bli hard. Og det gjorde eg ganske rett i.

Søndagen var eg tidleg oppe. Eg pakka kajakken so han skulle vere klar til å leggje ut presis klokka ni. Trond var litt skuffa av for lite bølgjer gårsdagen, so i dag skulle vi oppsøkje litt høgare og meir krevande sjø. Denne dagen skulle gå med på teknikk i grov sjø. Allereie ein time etter vi la ut fann vi eit lite berg vi skulle trene rundt. Vi padla so tett inntil berget som mogleg medan vi brukte baugtak og hengetak for å navigere kajakken. Dette fann eg veldig lærerikt, og eg følte eg fekk betre kontroll over både meg sjølv og kajakken.

«Ser dokke der borte? Der er eit fjell, eller eit berg om du vil kalle det det. Der skal vi finne ein uegna plass å gå i land, og der skal vi gå i land og ta lunsj,» sa Trond. Og vi gjorde det, vi. Vi fann ei side på berget som var ganske bratt og litt kantete på nokre av plassane. I tillegg til dette hadde vi bølgjer oppe på meteren. Her var samarbeid viktig for å klare oppgåva. Etter at alle var vellukka komne opp på berget, tok vi ein velfjortjent lunsj.

Eigen- og kameratredning var noko av det første vi gjorde då vi var komne ut på vatnet igjen etter pausa. Under ei ganske stor bru på Rangøya fekk vi øve på dette i straum.

Sleping som det der hadde eg aldri sett før! Å bli slept sidelengs med slep i både baug og akter, tre båtar på kvar side, er ikkje enkelt. Dette var ein øvelse på sculling samt støttetak. Eg må inrømme at eg velta ein gong eller to før eg fekk taket på det, men det som betyr noko er jo at ein får taket på det. Alle blei slept- og fekk slepe på den måten. Dette var både ein god og artig måte å øve på desse teknikkane på. I tillegg fekk ein nokre uforutsette velt som førte til enda meir øving på redningar.

Vi hadde hatt ein lang dag på nærmare ti timar dagen før, so vi bestemte oss for å avslutte litt tidlegare på sjøen. Vi skulle samlast i kjellaren på «låven» der vi skulle gje- og få tilbakemeldingar i frå kurset. Alle som fullførte kurset bestod. Vi fekk nokre tips og anbefalingar før vi takka for eit godt og lærerikt kurs.

Etter tre dagar på Rangøya fullpakka med moro og lærdom kunne vi sette foten heim igjen.    Hadde ikkje sagt nei til å vere på Rangøya eit par dagar til, men må innrøme at det var litt godt å kome heim og få slappe av.


Bilete av LilleSorte

For ei bra helg, altså! 😀

Posta under Kurs, Samlingar | Kommenter innlegget